sacred object

***Mysterious words***

I have got this Sacred Object that nobody understands

It truly is a Sacred Object for that it is mysterious,

I try to write about it to understand it better myself

Will I ever understand? Probably not

It truly is a Sacred Object for that it is mysterious,

It is a sacred object so it will never be mine to keep

It is a sacred object, it truly is

People think they know me but they don’t

I think I know myself 

and that’s an illusion too

When I’m lost or lonely I take the sacred object in my hands

what happens than, I can impossibly describe

I pray and connect myself

How can I describe that feeling?

It’s a part of mysteriousness in me

a part that’s truly sacred

How can I describe that?

How can I understand?

here is where science will ever fail

I simply surrender

It is good

Mysterieuze woorden

Ik heb dit heilige voorwerp en niemand begrijpt dat.

Het is echt een heilig voorwerp en dus is het mysterieus

Ik probeer er over te schrijven om het zelf te leren begrijpen

Zal ik het ooit begrijpen? waarschijnlijk niet

Het is werkelijk een heilig voorwerp en daarom mysterieus

Het zal nooit echt van mij zijn omdat het heilig is en ik vergankelijk

Ook het object zal niet altijd bestaan maar het mysterie wel

net als een deel van mij dat altijd is, altijd zijn zal

Mensen denken dat ze mij kennen maar dat is niet waar

Ik denk dat ik mezelf ken, ook dat is een vergissing

Als ik verward ben en verdwaald neem ik het voorwerp in mijn handen

en wat er dan gebeurt kan ik niet beschrijven

Ik bid en verbind me

maar hoe kan ik dat beschrijven

Het is dat stukje mysterie dat in mij is

dat stukje dat werkelijk heilig is.

Hoe kan ik dat beschrijven?

Hoe kan ik dat begrijpen?

Ik geef me over 

het is goed 

Philip Aswind van der Zee, 29 augustus 2013, Nw. Lekkerland

Keepers of the Peacefire

Keepers of the Peacefire

There was a fire, long time ago.

People could speak to that fire and the fire spoke back to them.

They did not speak from their minds but from their hearts.

They  connected with that fire. And the fire connected with them. The fire kept them warm, nurtured them and much more. It truly was a sacred fire.

It burnt in the hearts of the communities all over the world. This sacred fire was connected with Wakan Tanka, Tunkashila, Great Spirit, Creator. 

It truly burns in Creator’s heart. And if you sit by that fire you will feel His love his care and the great peace radiating from this fire, from Creator’s heart. 

The people lived in peace with that fire, with themselves, eachother, with the Eart Mother for thousands of years.

There were special women trained to be the firekeepers of that sacred fire. It acquired many years of training, many years of listening to the fire and listening to the stories of the elders. It took a brave heart, it took a lot of patience to become a true firekeeper.

A young lady by the name of Minds-the-Fire learning to become a firekeeper was sitting by the fire with her new born babyboy. Carries-the-Fire, an old grandmother of the village had taught her not long before how to make a fire with a firebow, a firedrill. The young lady was good in that. 

The wind blew through the little lodge where she was sitting in. The men were out hunting. The fire cracked. A little spack of fire jumped out of the fire on a foot of the babyboy. The baby started crying. And instead of nurturing the boy the young woman got angry. She had the heart of a warrior. The baby kept on crying. Now Minds-the-Fire got mad and shouted bad names to the fire, words that have never been heared before, bad words that never had been spoken before. All was changing in a split second. The woman got in a rage and the babyboy was crying out loud. The woman shouted, trew water in the fire and attacked the fire with an axe. 

The fire went out. And it got real cold. Minds-the-Fire calmed down a little and kind-a realised what she had done. The baby was still crying becoming rather cold and getting hungry. So Minds-the-Fire took a warm blanket and wrapped her babyboy in it and walked out of her lodge. She needed fire so she went to another lodge to get some fire overthere. But as soon as she walked in the next lodge the fire went out. She went to the next lodge. And also there the fire went out. She went from one lodge to the next and everywhere she came the fire died. There was only fire burning in one lodge still. This was the lodge of Carries-the-Fire. The young lady hesitated cause she new what she had done was wrong. The best thing to do now was going back to her own lodge and make a fire with her firedrill and wait patiencely on the old wise lady to come. But no, Minds-the-Fire was unpatience and she wanted the fire for her and her son now! So she walked in the lodge of Carries-the-Fire. Minds-the-Fire saw the old lady sitting behind the fireplace. There was no fire in the firepit. Carries-the-Fire had the fire in the palms of her hands, staring in the flames and said: “I know what you have done. And you will find out. You took away the sacred fire from your heart and by doing that you took it away from the people. You’ve learned to make fire. But that fire has no heart. You have chosen to learn the hard way. And we have to respect that. Even Wakan Tanka, Tunkashila, Great Spirit, Creator has to respect that. Hard times will come to you and the people. Now the fire is no longer in your hands and it is up to Creator, Great Spirit to give it back to you. I know in my heart He once will return this sacred fire to the people, once the lessons are learned and the people are yearning for peace, love and understanding’. After saying these words the old lady took a deep breath and with her breath she sucked in the fire from her hands and took it to her heart. The old lady stood up and now her body became all light and transparent. Whole the lodge lighted up from her radiance. Minds-the-Fire took a step back. She saw  Carries-the-Fire walk towards the door so she stepped aside. Carries-the-Fire walked outside and in the light of day she became invisible. There was this sound, a kind of whistle sound that fire can make when the wind blows through it. This sound was heared and the Carries-the-Fire was gone.

Minds-the-Fire went back to her fireplace and started a fire there. She did not pray before she started this fire. She shared this fire with the others. But this was a fire without a heart. The people started to quarrel more and more and lost their peaceful ways. They did not speak with the fire anymore and when they did the fire did not answere. Hard times came and because of the people became selfish they learned to know poverty and became in need. The son of Minds-the-Fire grew up to be one of the first strong and powerful warchiefs. 

The rest of the story we all know. It is the story we are living in today. Many lessons are learned. Not all the warchiefs were bad. Some had real good hearts and did everything to protect their people. Storytellers were telling their stories by the fires. Sometimes it was like even the fire was listening. Some storytellers remembered the story of Carries-the-Fire and the story survived. Over the years the story changed somewhat. The lessons learned where sometimes added to the story. Some people sometimes heard a sound of fire going around in their camps at night. Some went outside of their homes to look cause they heared this cracking sound all over. And yet there was no fire, only a Spirit. 

This was the spirit of Carries-the-Fire. 

And here we share her story. This story is going all over the world now. Together with this fire. Wakan Tanka, Tunkashila, Great Spirit wants the people to find their peace in their hearts again. And over the years, over thousands of years there have been wise man and wise women keeping this fire alive. Many times hidden away far from the world that has gone crazy. 

And this is not just a story. And if you ask me : “Is it a true story?” I will answere: “There’s a lot of truth in this story” 

Now it’s for you to listen to your heart and listen to this sacred fire here. 

It will speak to you and much more.

It truly is a sacred Fire.

This fire is lit with a prayer and a coal coming from the ancient peacefire that has been burning over a thousand years

What have you done, King Olav Tryggvason!

What have you done King Olav Tryggvason

What have you done, King Olav Tryggvason!

What powers did you serve? 

Was is money, was it power, was it greed?

You cut the connection that we had

What have you done, King Olav Tryggvason!

Give us back our heritage!

Give  us back our legacy

Bring us back what you stole from us!

What have you done, King Olav Tryggvason!

you’ve been cutting in the roots of Yggdrasil, the sacred tree

you’ve hurt our soul

In the name of God

In the name of Christ

The wound in our hearts is deep

The wound in Yggdrasil is too

What have you done, King Olav Tryggvason!

What have you done, King Olav Tryggvason!

it’s hard to forgive, it’s hard to forget

we remember what you have done, we remember, we remember

remember our heritage

remember our legacy

remember who we are

remember the roots 

remember the trunk

remember the branches 

remember the leaves

remember the whole of the tree called Yggdrasil

The world tree, remember all

you tried to cut the roots of Yggrdrasil, the sacred tree

It was not in your power, never will it be , ever will you fail, 

ever will you fail

You have done wrong King Olav Tryggvason!

King Olav Tryggvason what have you done?

It was not our tree you’ve cut

it was not our roots you’ve touched

We know your name, we know your game

The children of Heimdal take care, take care of their own

the sacred tree will flower, flower once again

Son of Odin , Balder will return

their sons and daughters, they will rule

under the daughter of the sun they will

The daughter of the sun will shine

After all she shall shine

She shall shine for all, the sun

There is nothing that you could have done, there’s nothing that you’ve done

King Olav Tryggvason

After all, after all

It’s the sun that shines for all

12 - 06-2013, Pieterburen, Skald Aswind/ Philip van der Zee,  written partly in the car driving back from Karmoy to Holland. In Karmoy King Olav Trryggavson and also on other places has killed many runemasters and other people that did not want to be baptized. He spread the Christian faith with the sword and a lot of bloodshed We have been telling stories, making music on the island closeby he let a lot of people be drowned... this poem is inspired on that place and what happened.

Sacred ceremonies

Beste mensen,

In deze mail 3 dingen:

1- inipi/ zweethutten en Hanbeleciya 21, 22 en 23 juni

2- Sundance

3-Vision quests begin augustus + inipi's

4- Donaties 

Ten eerste : 21, 22 en 23 juni wil ik een voorbereiding voor de zonnedans houden. Het idee is vrijdag tegen de avond 2 rondes inipi en daarna blijft het vuur branden en supporters zullen over het vuur waken tot zondagochtend. 

Zondagochtend kom ik dan terug van het vasten en doen we de laatste twee rondes van de inipi. Daarna zal er een gezamenlijke inipi zijn. Het zal een 'gewone' hut zijn maar in het teken staan van 'zonnedans support'. Het idee is 's morgens of tegen de middag de hut in te gaan. Dus als je erbij wilt zijn dan moet je 'vroeg' opstaan. Als je de dagen erbij wilt zijn dan kan je dit laten weten.

2 juli vertrekken we van Amsterdam naar Indiana, de 17 vliegen we terug.

3- Begin augustus ( mogelijk 31 juli t/m 4 augustus) zal er een of enkele 'vision quests' in Lier plaatsvinden. Er zullen die dagen waarschijnlijk ook inipi's (support) zijn.

Als je wilt bijdragen als supporter, als je erbij wilt zijn, laat dit dan weten. Een en ander zal in overleg gebeuren. We willen dat alles in goede harmonie verloopt.

4a- donaties, Ja daar zijn we weer. Het ziet er naar uit dat we in het vervolg bij de komst van Steve aan de deelnemers een basisbijdrage gaan vragen voor de organisatie kosten. Dit zal waarschijnlijk rond de 30,- euro zijn. Ik wil dit nu vast melden zodat mensen die weinig geld hebben er nu vast wekelijks een paar euro voor opzij kunnen leggen. Als je het geld niet hebt dan kan je het altijd nog ons vertellen. Maar zoals het tot nog toe ging... ik ben er niet helemaal tevreden mee. 

4b- donaties inipi, Als je naar de sauna gaat dan kost dit al gauw 20,- euro, mogelijk met korting 15,- maar als je dan iets eet dan ben je zeker 20,- euro kwijt. Voor een gewone zweethut lijkt me een donatie van 20,- minimaal. Maar ik weet dat er onder jullie zijn met heel weinig geld en daarom ga ik daarover niet moeilijk doen. Maar ik wil er wel helder in zijn:

Dat stuk land waar de inipi staat heeft ruim 20.000 euro gekost en ieder jaar betalen we een paar honderd euro belasting. We hebben dit voor de inipi gekocht. We hebben er hard voor gewerkt. We zitten niet krap. Maar rijk zijn we ook niet. ( en ook weer wel)

Maar goed... wat is het toch altijd een beladen onderwerp : geld. Ik zou willen dat het niet zo was. 

Als er mensen geld over hebben en ons willen steunen met de zonnedans en deze dingen dan is dat ook altijd welkom. Chief Archie Fire Lame Deer zei altijd: 'Alles wat je geeft krijg je dubbel terug'.

Het huisje in Lier vraagt ook weer om het nodige onderhoud.

We zijn heel blij deze dingen te kunnen doen. We hopen hier verder mee te kunnen groeien en dat we de zegeningen op ons pad mogen delen.

Ho mitakuye oyasin, 

( overigens nieuwe extra website voor onze voorstellingen: www.vertelling.com )

Met vriendelijke groet, Philip van der Zee

Dit jaar 2013 genomineerd door de stichting vertellen voor : 'de verteller van het jaar'.

Parcifal vertellingen: www.vertelling.com
Muziek- en verteltheater Donderelf
Theresia en Philip van der Zee
www.donderelf.nl
donderelf@gmail.com
Lekdijk 419A
2957VC Nieuw Lekkerland
tel. 085 876 9944
Mobiel: 0031 (0)6 1974 0990

Lied voor de H. Graal/ song for the holy grail

Alles dat is
dat is geweest
is hier en nu
is al geweest

alles dat is
dat is geweest
is hier is nu
is weer geweest

al dat is
voor altijd
oneindig
al dat is
oneindig
is
nu


Song for the holy grail

All that is
Already has been
is here is now
already has been

all that is
forever and ever
is here and now
is for ever now

zondag 14 april Inipi/ zweethutceremonie

Beste mensen,

Zondag 14 april willen we weer een zweethutceremonie houden in Lier.
Wees welkom.
Doordat er een sluisje naar de rivier de Nete stuk is staat het water redelijk hoog.
Het sluisje wordt waarschijnlijk eind april begin mee gerepareerd.
Het is wel belangrijk goed schoeisel mee te nemen, bijv. rubberen laarzen en zoals altijd kleing dat vies mag worden.
We verwachten dat iedereen om 13.00uur aanwezig is.
Er staat een nieuwe zweethut die we gaan gebruiken.
Stuur een mailtje naar info@donderelf als je meer wilt weten of mee wilt doen.

Donderdag 25 april, volle maan, zal chief Iktomica, Steve McCullough bij ons een hut komen gieten.

Wederom wees welkom.

Philip Aswind van der Zee

Mijn zoektocht tot zover

Vandaag 25 maart 2013...

Mijn zoektocht naar verdieping, verbinding misschien zelfs verlichting heeft mij langs een pad geleid met sjamanen, medicijnmannen, goeroe's, lama's, helderzienden en veel meer.
Het heeft me op een pad gebracht, op zoek naar oorsprong, een reis door vele culturen.
De laatste jaren heb ik me voornamelijk verdiept in de Indiaanse, Keltische en Germaanse oude culturen. Het heeft me soms visioenen, vaak inzichten en vaak een gevoel van diepe verbondenheid gegeven. Vele verhalen zijn er langs gekomen. Vele verhalen zijn een deel van mijn leven geworden. De verhalen hebben mij gemaakt wie ik ben, een skald, een dichter, muzikant, poppenspeler en verhalenverteller. Nu reist bij mij de vraag: Was dat het doel van de verhalen? of hadden ze mij gewoner moeten maken, gewoon menselijk en wie weet zelfs mens.
Volgens Indiaanse leraren is het niet iets wat we zijn maar iets wat we kunnen worden:  mens/ human being.
Mogelijk is dat in zekere zin hetzelfde als verlichting, gewoon zijn wat we zijn. Staat er niet ergens in de bijbel dat God zegt: 'Ik ben die ik ben'.

Maar goed...Ik wilde met dit stukje een andere kant op.
Goed, ik was verdiept in de Indiaanse/ Lakota cultuur, toen een leraar me zei me te verdiepen in de Keltische cultuur. Ik heb dat gedaan. En als Hollander ontdekte ik dat ik toch meer Germaans dan Keltisch ben van oorsprong. De mentaliteit in Nederland, zeker meer in het noorden, boven de grote rivieren is meer Germaans dan Keltisch.
En de Noordse/ Germaanse goden spraken meer tot mijn verbeelding en dieper tot mijn ziel dan de anderen die ik daarvoor bestudeerde. Momenteel heb ik een repertoire opgebouwd van ongeveer zeven 'Viking'- verhalen.
Waar ik bij elkaar een halve dag of meer kan vullen als ik begin te vertellen.
Maar nu voelt het dat het genoeg is. Er is niet meer vraag naar. En als artiest moet ik breder zijn.
Waar ben ik nu? Hoe moet ik verder?
Dat zijn vragen die me dagelijks door het hoofd spoken.
Weinig aanvragen komen er binnen in deze tijd van het jaar. Ook is er een daling in het werk sinds een jaar of twee. Het lijkt of de crisis daar alles mee te maken heeft.
Ik ben steeds minder een commerciële artiest geworden. Als ik dat ooit geweest ben.

Ik ben een sensitief mens en ik heb veel talenten. Het hebben van veel talenten is niet altijd gemakkelijk . Maar liever ben ik ze rijk dan dat ik ze kwijt ben. Het is wel moeilijk voor me mijn waarde in te schatten. Vaak onderschat ik mezelf en vaak overschat ik mezelf. Waar ik sta is moeilijk in te schatten.
Ik heb ervaring met veel vormen van meditatie, ceremonies en werken aan mezelf. Toch ben ik op een punt gekomen waar alles begint vast te lopen, lijkt het wel. Ik heb een punt bereikt, een plafond. En er komt geen nieuwe aanvraag , nieuwe uitdaging uit de buitenwereld.
Dit jaar wil ik begin te zonnedansen. Is dat mijn nieuwe ontwikkeling? Zal dit nieuwe inzichten brengen? Een nieuwe horizon creëren?
Soms is het net of de grootmoeder, grootmoeder Aarde als een wijze schitterende godin tot mij fluistert en zegt: "Heb ik je ooit in de steek gelaten?"

Het is zo spannend deze fase, de fase waarin ik nu verkeer. Het oude is stervende en het nieuwe is nog niet daar. De vraag is er wat zal het nieuwe zijn? Komt er iets nieuws? Wat moet ik doen?
Het is een druk op mij, een druk op mij als mens en een druk op mij als kunstenaar.
Zal ik ooit gezien worden door een groter publiek? Is dat belangrijk? Wanneer ben ik geslaagd, geslaagd als mens, als kunstenaar?

Ik ben bang dat ik op dit moment alleen maar vragen heb en dit stukje niet af kan ronden.
Dat is wat ik als verteller erg moeilijk vind. Het einde van het verhaal open laten.
Maar is dat niet juist waar het in het leven omdraait: je opties open houden?

(P.s.: Toch is mijn verhaal nu rond ook al geëindigd met een vraag.)


Philip Aswind van der Zee, 25 maart 2013, Nieuw Lekkerland