donderdag 20 oktober 2011

De spionagedrol

De spionagedrol

Als deze klokkenluider dit verhaal begint te schrijven word mij direct de diepe onomstootbare waarheid ervan duidelijk.
Ik dacht met het woord ‘spionagedrol’ een nieuw woord te hebben gecreëerd maar nee de spellingcorrectie kent het woord. Binnen de geheime diensten en inlichtingen diensten moet dit woord veel gebruikt worden. En natuurlijk werken ze net als ik op een Mac.

Dit verhaal begint eenvoudig in de alledaagse werkelijkheid. Maar al gauw zal blijken dat de geheime diensten zoals CIA, FBI en ook de AIVD geen middel ongebruikt laten.
Terwijl ik dit stuk schrijf voel ik de rillingen over mijn lijf lopen want ik weet hiermee een ‘beerput’ te zullen openen. En sinds de MSM, de mainstream media altijd de waarheid aan de mensen schrijven, zal dit ook snel wereldnieuws zijn. De wereld gaat veranderen lieve lezers. Of zoals Bob Dylan al zong ‘The times they are a changin’

Hoe begon de ontdekking van dit grootse spionage schandaal?
Zoals ik al aangaf het begon in de alledaagse werkelijkheid.
En erg banaal het begon op het toilet zoals de titel van dit verhaal al doet vermoeden.
Eerst verweten wij het ons rioleringssysteem. Al gauw bleken we dieper in de stront te moeten duiken.

Net als de meeste mensen gaan we dagelijks naar het toilet om onze behoefte te doen.
Dit verhaal dwingt ons om in detail te treden: dagelijks draaien we een drol...
Net als iedereen, trekken we gewoon onze drollen door en besteden er niet te veel aandacht aan. Maar door ons schijnbaar falende rioleringssysteem bleef er een drol steeds terug keren. Dan trokken we weer door en verdween hij dan vaak, ‘Daag drol’...
Vaak trekken we door en is de drol gewoon weg. Maar regelmatig komt er een drolletje terug. Eerst maakten we daar grapjes over. Maar op zeker moment begon ons een patroon duidelijk te worden. Er zat een regelmaat in de soort van drollen die terugkeerden.
Liever geven we hier, net als ieder ander verder weinig aandacht aan, ware het niet dat we op een dag een chip uit een drol zagen steken. Dit was geen paprikachip die door alle conserveringsmiddelen onverteerd was gebleven. Dit was een computerchip!!!
Dit zaakje stinkt, beste mensen. Dit vraagt om nader onderzoek.
Ik bespaar je de details maar we hebben de chip er uit gevist.
We kunnen op dit moment gezien de vijanden die we tegenover ons hebben niet teveel informatie geven. Maar via onze uiterst betrouwbare bronnen hebben we kunnen achterhalen dat het een chip van de CIA was.
We gingen de regelmatig terugkerende drollen nader onderzoeken.
Al gauw bleken er CIA, FBI, AIVD en Mossad drollen in ons toilet rond te zwemmen.
Regelmatig zagen we periscopen uit de drollen omhoog komen. We zijn er steeds in geslaagd buiten beeld te blijven.
Deze geheime diensten staan werkelijk nergens voor! Ze varen nu rond in mini onderzeeërs in onze wc’s in de vorm en ruikend als gemiddeld tot zwaar stinkende stronthopen.
We zijn te weten gekomen dat zogenaamde ‘bruine mannen’ in dienst van de geheime diensten zich laten krimpen om in een drol te passen.
Voor de duidelijkheid: de kleur bruin heeft niets met de huidskleur te maken. Er blijken overigens vooral veel blanken zich op te geven voor het zogenaamde ‘bruine avontuur’.
Om een lang verhaal kort te maken. We hebben een contra-drollen-anti-spionage-netwerk opgezet bestaande uit een vuilwaterpomp die we in onze septic tank hebben laten zinken. En nu pompen we ons toilet regelmatig zelf leeg.

We raden alle bewuste en wakkere mensen aan hetzelfde te doen.
Op uw computer heeft u toch ook een virusscanner?
Al gauw zal dit de gewoonste zaak van de wereld zijn.
We hebben de geheime diensten weten te ontmaskeren.
Wij raden je aan hetzelfde te doen als wij: Laat de geheime diensten uw grijnzende achterwerk zien, laat ze een poepie ruiken en trek met een lachend gezicht door.
En laat ze verder gewoon in de stront zakken!

Philip van der Zee, 20 oktober 2011, Lier ( B)

donderdag 8 september 2011

Inipi 18 sept, herfst equinox 2011

Lieve mensen,

Er is zoveel aan het gebeuren. Het is moeilijk er nog een beeld van te vormen laat staan er een samenhangend verhaal van te maken.
De heer Carl Calleman, maya kalender deskundige, zegt dat de kalender niet 21-12- 2012 afloopt maar 28 okt. 2011.
Dus dan is er nog maar weinig tijd.
Een goeie reden om naar de zweethut te komen?
Misschien wel, misschien ook niet.
Het is altijd een goeie tijd om dicht bij jezelf te blijven/ zijn.
Als de hut daar bij mag helpen, wees welkom!
Op de zelfde dag zullen ook Ron en Karin een hut gieten in de buurt van Oud-Turnhout.
(Wij hebben een zweethutceremonie in Lier. info: donderelf@gmail.com)

Verder wil ik zeker geen angst of paniek zaaien maar we staan mogelijk vlak voor het moment van grote gebeurtenissen.
Meer en meer zal het belangrijk zijn in je hart en bij jezelf te blijven in liefde en verbondenheid.
Er wordt gesproken van eenheidsbewustzijn. Dat we daar naar toe moeten.

Het kan zijn dat de blue star prophecy van de Hopi 24 okt. 2007 met de comet hailey tot vervulling kwam.
( We zaten toen met Steve in Lier in the sweat)
Het kan ook zijn dat deze nu de Aarde nadert. Hier kort bericht op CNN:
http://www.youtube.com/watch?v=FMfFOHL6cc8&feature=related
De komeet Elenin: http://www.youtube.com/watch?v=yOocG-hKCOY
Als ik deze dingen schrijf... ik weet zo weinig... er wordt zoveel gezegd.
Het kan zijn dat spoedig de polen gaan verschuiven.
Er kunnen drie dagen van duisternis plaatsvinden en er wordt ook gesproken van drie dagen licht.
Er wordt gezegd dat er heel veel hulp aanwezig is en nog meer opkomst.
Het kan beangstigend zijn maar raak niet in paniek.
Vele wijze visionairs zeggen dat het een goed iets is dat plaatsvind. Het is nodig. Het is een grote reiniging.
Maar nog meer. Het is een grote transformatie naar het licht en naar de hogere dimensies.
We gaan het allemaal meemaken.
Hoe dan ook tijdens de dagen van transformatie zullen we een vuur branden.
Iedereen is welkom bij dit vuur.
De voorouders zullen bij ons zijn.
Het is een vredesvuur dat brandt, een heilig vuur, een vuur van verbondenheid.
We zullen delen wat we hebben, ons eten, onze warmte en liefde.
Het vuur zal er zijn waar je ook bent.
Onze leraren en leerlingen zitten rond het vuur, allen gelijk.
Het vuur is de leraar.
Vrede is hier.


Philip 'Aswind' van der Zee

vrijdag 26 augustus 2011

Aanklacht

Boos, en aanklacht

Eerst wilde ik deze blog, dit artikel 'Mein Kampf' noemen om mijn boosheid uit te drukken. Maar dat was te erg. Ik zou me dan direct moeten gaan excuseren. De gedachte is al erg genoeg...
Maar boos ben ik.
Na 5 weken te hebben rondgereisd is het moeilijk hier de draad weer op te pakken: ' o ja, we zijn net verhuisd. een hoop werk aan het nieuwe huis moet nog gebeuren.' En ergens haat ik de situatie. We kunnen voorlopig de huur betalen. Maar het is veel te hoog. Het staat niet in relatie.
En dan de BTW verhogingen. Ik haat het.
Ik werk voor de mensen, uit liefde en passie. Ik werk voor spirit, vanuit inspiratie en voor een betere wereld. Ik werk voor Moeder Aarde, voor de voorouders en de toekomstige generaties. Ik werk voor de kinderen.
En ja geld verdienen hoort daar bij. Maar om dan zoveel te moeten afdragen aan huur en belastingen, het is niet goed. Het houd me in een constante stress. Ik ben onderdeel van de slavernij die ons opgelegd wordt. Wat ik absoluut niet wil. En dan: 'waar blijft de keuze?!'.
Onze rechten worden ons meer en meer ontnomen. Alles wordt duurder. Maar ons leven wordt steeds minder waard. Een jaar geleden bestond er nog een wet die ons in uiterste nood uitkomst bood: de kraakwet. Dat stelletje fascisten van een regering heeft het afgeschaft. Brullen over vrijheid van meningsuiting ten koste van moslims. Maar fascisten mag je ze niet noemen.

Ik wil helemaal niet opgeslokt worden in en door deze gewetensloze maatschappij, bijdragen aan de oorlog in Libië. Het is mij niet duidelijk of deze oorlog enige verbetering zal brengen. En ja het gaat alleen maar om olie en macht. Het gaat weer om het geld van hen die al te veel hebben. En dan moeten onze belastingen weer hoger om de bodemloze put te blijven vullen.

Ik hoop toch zo op een totale transformatie. Ik hou het niet meer uit.
En dan ben ik nog gezegend met een baan met zoveel vrijheid en liefde.
Maar misschien is het daarom juist voor mij zo akelig duidelijk.

Waar is mijn 'tribe'? Wat zijn de rituelen om weer tot eenheid te komen?
Wie is ons stamhoofd? Waar is de raad van ouderen? Waar zijn onze wijsheidsdragers? Waar onze medicijnmensen? Waar is de liefde? waar de harmonie?
Waar is het delen?

Ik zie alleen een monster dat neemt, meer en meer, een monster dat consumeert.
Ben ik dat zelf geworden?
Geef me een baksteen om deze spiegel te verbrijzelen en daarna een vijzel om het glas weer tot zand te malen om voor eens en altijd opnieuw te beginnen, van onder af...


Deze onvrede moet en mag ik uiten. Daarna zal ik weer mediteren en bidden ook voor de bomen en planten, voor de stenen en de dieren, die ik eerder in dit artikel nog niet genoemd heb.
Zal er straks werkelijk die gigantische hulp komen?
Zullen de voorouders terug komen?
Zal God's genade over ons neerdalen?
Zal Moeder Aarde samen met ons ontwaken?
En zullen wij de stap maken die zo nodig is?
Ik hoor er over. Ik lees er van. Het s zo nodig.
Ik heb honger en dorst.

Philip Aswind van der Zee, 27 augustus, midden in de nacht, 2011... 3 uur 52...

zondag 14 augustus 2011

Odin en Yggdrasil


Even een berichtje over onze reis naar het noorden.
Dit jaar hebben we gespeeld op drie Vikingfestivals, in Gudvangen, Gol en op de Lofoten.
Op de eerste twee markten/ festivals hebben we alleen muziek gemaakt en poppenvoorstellingen gegeven ( klein deel vertellen)
Eigenlijk was dat wel even lekker. Ik vergat even dat ik verhalenverteller ben. Het was wel even fijn dat het niet hoefde en dat het van binnen uit even niet zo nodig moest.
Maar dan... het derde festival.
Op de Lofoten was het thema 'mythologie' en iedere dag stond in het teken van een andere god.
( zo jammer dat we in Nederland onze oude goden bijna totaal verwaarlozen met alles wat erbij hoort)
Ik vertelde al verschillende verhalen over Thor en Loki, over Balder en het verhaal van Nornagest de skald.
Al jaren fascineerde mij het verhaal van Odin, hoe hij op zoek naar wijsheid een van beide ogen offerde om uit de wijsheidsbron te mogen drinken. En hoe hij zichzelf aan Zichzelf offerde, zich doorboorde met Gungnir zijn speer hangende aan de Yggdrasil, de wereldboom.
Nu deze verhalen heb ik aan elkaar gekoppeld en tot een krachtig relaas gesmeed.
En met het verhaal over Odin en Yggdrasil, de levensboom ben ik helemaal klaar voor de komende wereldverteldag over bomen!
Yggdrasil de wereldboom...is er een grootser?!

Nu zijn we alweer zo'n 2500km zuidwaarts gereden, houden een tussenstop in Odense ( ooit Odins tempel) Morgen rijden we de laatste 850km naar huis.
Vorige week zaterdag was het prachtig weer op de Lofoten. Ik vertelde het verhaal buiten. Theresia speelde de harp en we hadden zo'n 60-80 luisteraars. Die nacht had ik slecht geslapen en 's morgens gebeden met mijn (Indiaanse ceremoniële) pijp, daarna met een van mijn arendveren gevraagd voor zegeningen voor de verhalen, voorstellingen en muziek die dag.
Midden in het verhaal kwam er een arend overvliegen, recht boven ons. Ik wees met mijn vinger in de lucht.
Mijn dag kon niet meer stuk.
Ik voel me gezegend.
Ik hoop het verhaal nog vaak te vertellen. De spirit van Odin en onze voorouders spreken er door.

Wat ik schrijf zal niet iedereen aanspreken. Dat hoeft ook niet. Dit is maar een aspect van het vertellen. Het is ook maar een aspect van mijn vertellen. Maar mocht het inspireren dan ben ik blij.
En of Odin blij is? Dat betwijfel ik. Het lijkt me niet de vrolijkste, wel een heel wijze.

dinsdag 2 augustus 2011

Pagan

Where is the Pagan part of us?
Where is the history stolen?
We were Pagans ones.
We are pagans now,
forever we will be.

Give us back our forefathers,
give us back our history,
our true identity.

We were wise and we were one,
close to creation, close to God.
We were wise and we are wise.
Forever Pagan, we will be,
Forever us,
we are!

Philip van der Zee, Knutstad Noorwegen,, Lofoten, 2-8 -'11

zaterdag 23 juli 2011

ceremonies Gol Norway 24 - 7

So today I told Birgit, the organizer here in Gol, I wanted to do a pipe ceremony. She understood me right in a wrong way, or wrong in a right way. Anyhow she thought I was talking about the bagpipe. So eventualy we had two beautiful ceremonies. Although the situation is very sad. The first ceremony was in the stafkirkje of Gol. The priest of Gol opent and closed the prayers and ceremony. Before I blew the horn in a last post kind-a- way around the kirke in the four directions. We played some old melodies on harp, mouthharp, Native american flute and bagpipes and drums. And everybody lighted a candle. There were about 40 people. An hour later we had a pipe ceremony with about twelve people. This really felt good. The connection was strong. Thank you everybody for your prayers. We send light, hope, love and peace to the families and relations and pray for many good things...forgiveness...Love you all... Philip and love from Theresia

vrijdag 22 juli 2011

Voor Balder

Voor Balder

De stralende verbannen
De dood als scheidswand
tussen licht en donker

Brenger van dromen,
Licht in het duister,
Blinde’s broeder,
Zoon van eenoog,

We wachten op je terugkomst,
troostbrengende dromen
en het eind van de strijd

Zon zal baren een dochter van goud,
stralend als Balder
een nieuwe tijd breekt nu aan

Philip 'Aswind' van der Zee, Gol Noorwegen juli 2011